Evren sonsuz bir şekilde uzayın derinliklerine doğru uzanıyor mu, yoksa belirli bir sonu mu var?

Hücre zarının gelişimi, Dünya'daki yaşamın başarısında bir dönüm noktasıydı.

gökbilimciler, beş kısa, güçlü radyo patlamasının yerini, uzaktaki beş galaksinin sarmal kollarına kadar izledi.

Parker Solar Probe uzay aracı 330.000 mil / saat (532.000 km / saat) kabarma hızını aşarak önemli bir sınıra ulaştı.

Ya Mars'ın Yanardağları Milyarlar Değil Binlerce Yıl Önce Patladıysa?

Kozmik nesnelerin, süper kütleli bebek yıldızlar tarafından üflenen gaz kabarcıkları olduğu düşünülüyordu.

Caltech araştırmacıları, güneş sisteminin derinliklerinde bir "Gezegen X" olabileceğini düşündüren matematiksel kanıtlar buldular.

Bu birleşik görüntü, Hubble'ın Geniş Alan Kamerası 3'ün çeşitli pozlarını içerir.

Nötrinolar, evreni oluşturan temel parçacıklardan, aynı zamanda en az anlaşılanlardan biridir.

Elektrikli süpürgenizde kalan tozun bir kısmı dünya dışıdır.

Yakıt kaynağı olarak döteryum adı verilen ve hidrojen izotopu kullanan füzyon tabanlı bir uzay aracı iticisi geliştirildi.

Milyarlarca yıl önce Dünya'nın ilk canlı organizmalarının ortaya çıkışı, maviden bir yıldırım ile kolaylaştırılmış olabilir.

Yani başka gezegenlerde yaşam aramaya odaklanmamalıyız. Bunun yerine başka boyutlarda yaşam aramalıyız.

Gökyüzünde süzülen o ışık parıltısı nedir?

Güneş Sistemi gerçekten tozlu bir yerdir.

Bilim insanları, en hassas ölçümlerinden bazılarını yapmak için, atom interferometri adı verilen bir teknik kullanıyorlar.

Bu olay 1973'te tahmin edilmişti ancak gerçek dünyada hiç görülmemişti.

Zaman içerisinde elbet bir gün Güneş'in ölmesi gerektiği yaygın bir bilgidir.

Bilim insanları, gezegenin ilk olarak MÖ sekizinci yüzyılda Asurlular tarafından keşfedildiğine inanıyor.

Karanlık madde anlayışımızı bulandıran bu fenomenin açıklaması nedir?